"Indien ik je dragen kon over de diepe grachten van je angsten heen dan droeg ik je uren en dagen lang."
Met diep ongeloof hebben we kennis genomen van het onbeschrijfelijke lot dat jullie getroffen heeft.
Woorden van troost, ik kan ze niet vinden. Wat kun je immers zeggen? Veel sterkte, moed en kracht om dit verlies te dragen.
Dans met je angsten, spreek met je zorgen. Hoe zwaar het soms lijkt, het wordt altijd weer morgen.
Soms is er zoveel wat we voelen maar is er zo weinig wat we weten te zeggen.
Woorden schieten tekort wanneer het liefste bezit herinnering wordt....
Woorden schieten tekort, veel sterkte de komende tijd.
Er is zoveel wat we voelen maar is er zo weinig wat we weten te zeggen. Heel veel sterkte.
Voorgoed uit ons midden maar nooit uit ons hart.
Wat een intens verdriet en gemis, in onze gedachten zijn we bij jullie.